to mechanizm izolacji rozrodczej, w którym gatunki zajmują odmienne środowiska lub nisze ekologiczne, nawet jeśli ich zasięgi geograficzne częściowo się pokrywają. Różnice w siedliskach ograniczają kontakt osobników różnych gatunków, co uniemożliwia ich krzyżowanie się oraz powstawanie mieszańców. Mechanizm ten zapewnia utrzymanie odrębności genetycznej gatunków oraz stabilności populacji w ekosystemach.