to proces 艂膮czenia si臋 dw贸ch komplementarnych nici kwas贸w nukleinowych (DNA lub DNA i RNA) w dwuniciow膮 struktur臋. Zachodzi na zasadzie dopasowania zasad azotowych: adeniny do tyminy (lub uracylu w RNA) i cytozyny do guaniny. Wykorzystywana jest w biologii molekularnej do wykrywania okre艣lonych sekwencji genetycznych, identyfikacji gen贸w lub diagnostyki chor贸b. Stopie艅 komplementarno艣ci nici pozwala okre艣li膰 pokrewie艅stwo genetyczne organizm贸w. Proces ten ma szerokie zastosowanie w analizach genetycznych, takich jak PCR, mikromacierze czy badania ekspresji gen贸w.
