to stan głębokiego odrętwienia fizjologicznego, w który zapadają niektóre zwierzęta w okresie zimowym. Charakteryzuje się obniżeniem temperatury ciała, spowolnieniem metabolizmu, zmniejszeniem częstości oddechów i pracy serca. Umożliwia przetrwanie okresu niedoboru pokarmu i niekorzystnych warunków środowiskowych. Hibernują m.in. nietoperze, jeże i niektóre gryzonie. Zjawisko to jest adaptacją ewolucyjną pozwalającą na efektywne gospodarowanie energią.