Podw贸jna helisa to struktura cz膮steczki DNA opisana przez Watsona i Cricka w 1953 roku. Tworz膮 j膮 dwa antyr贸wnoleg艂e 艂a艅cuchy polinukleotydowe, po艂膮czone komplementarnymi wi膮zaniami wodorowymi mi臋dzy zasadami azotowymi. Zewn臋trzn膮 cz臋艣膰 helisy tworzy szkielet cukrowo-fosforanowy, a wewn臋trzn膮 zasady purynowe i pirymidynowe. Helisa podw贸jna wykazuje stabilno艣膰 dzi臋ki oddzia艂ywaniom hydrofobowym i obecno艣ci zasad. Jest podstawow膮 form膮 przechowywania informacji genetycznej u organizm贸w 偶ywych.
