Sytuacja, w której układ immunologiczny organizmu niszczy własne komórki i tkanki, traktując je jako obce i wytwarzając przeciwko nim przeciwciała. To zjawisko doprowadza do rozwoju chorób autoimmunologicznych, takich jak m.in. toczeń rumieniowaty układowy, cukrzyca typu 1, czy reumatoidalne zapalenie stawów. Leczenie chorób autoimmunologicznych często polega na stosowaniu immunosupresantów lub terapii mających na celu kontrolowanie aktywności układu immunologicznego w celu zapobiegania nadmiernemu atakowi na własny organizm.